Psychoterapia par Gdańsk oraz profesjonalna psychoterapia małżeńska Gdańsk

NASZA OFERTA

W naszej ofercie znajdują się:

  • psychoterapia indywidualna,
  • psychoterapia małżeńska oraz par,
  • psychoterapia rodzinna,
  • konsultacje psychologiczne,
  • poradnictwo psychologiczne,
  • poradnictwo rodzinne,
  • mediacje rodzinne,
  • terapia hipnozą, hipnoterapia,
  • logopedia,
  • tutoring,
  • dogoterapia,
  • zoopsychologia – behawioralna terapia psów (w tym psów agresywnych).

Istnieje również możliwość zamówienia dedykowanych szkoleń i warsztatów

Psychoterapia systemowa

Kluczowe pojęcie — słowo system — oznacza rzecz złożoną z elementów stanowiących spójną całość. Na przykład rodzina, jako system, składa się z jej bliższych i dalszych członków, powiązanych ze sobą. Terapeuta systemowy stara się widzieć swojego klienta w sieci wzajemnych oddziaływań z osobami z rodziny i innego znaczącego otoczenia (np. pracy) i stara się pomagać klientowi w poszerzeniu jego spojrzenia na samego siebie w tych relacjach. Terapeuta systemowy, mając świadomość tego, że każdy postrzega świat i siebie w tylko sobie właściwy sposób, nie hołduje tzw. obiektywnej, niezależnie istniejącej „prawdzie”. Terapeuta zachowuje postawę ciekawości i zarazem neutralności, przy pełnym szacunku wobec klienta stara się zachować dystans wobec opowieści o problemie, opowieści, którą klient przedstawia. Stawia wiele pomocnych pytań i zaprasza klienta do różnych zadań, starając się powołać do życia inne możliwe opowieści — alternatywne historie — o nim samym, jego życiu, problemie i rozwiązaniu. Dopytuje też o relacje między klientem a innymi osobami, przeformułowuje znaczenia, do których klient się przywiązał, używa metafor, wydobywa zasoby — mocne strony i umiejętności klienta, zachęca do eksperymentów. Poza słowem operuje też innymi metodami, np. językiem przestrzeni, przedstawiając przestrzennie (z zastosowaniem przedmiotów lub osób) relacje elementów systemu. Wszystko po to, by doprowadzić do zmiany, która będzie użyteczna dla klienta, zdejmie z niego cierpienie, doda mu poczucie wpływu na siebie i swoje życie. Terapia systemowa, niekiedy utożsamiana z terapią rodzinną, ma zastosowanie nie tylko na tym gruncie. Jest z powodzeniem stosowana w terapii indywidualnej, terapii par czy grupowej, gdyż będąc propozycją nowego sposobu myślenia, wydaje się nie mieć ograniczeń zastosowania. Jej skuteczność jest również znana w takich obszarach oddziaływań psychoterapeutycznych jak terapia chorych psychicznie, chorych przewlekle, pacjentów z objawami psychosomatycznymi, z zaburzeniami jedzenia (bulimia, anoreksja), stanami lękowymi, uzależnieniem, osób w żałobie czy kryzysie życiowym.

Terapia systemowa jest z założenia terapią krótkoterminową, przy uwzględnieniu specyfiki problemu klienta może trwać od kilku spotkań do około roku, półtora. Proces terapeutyczny jest nakierowany na zmianę. Ogniskuje się na użytecznych dla klienta rozwiązaniach, a nie na problemie. Nie oznacza to jednak, ze terapeuta pomija problemy klienta. Szanuje on i akceptuje klienta i jego pojmowanie problemu, ale proponuje nowe, rożne od dotychczasowego jego postrzeganie. Ukazuje klientowi te obszary, których on sam, skupiony na problemie, nie spostrzega, w nich właśnie upatrując źródła rozwiązania. Proponuje klientowi nowe, alternatywne od dotychczasowych sposoby myślenia, zachowania, rozwiązania takie, które są bardziej użyteczne niż dotychczasowe. Początkowo terapeuta ustala możliwe do przyjęcia zlecenia — nad czym będą pracować, co ma się zmienić, co jest możliwe. Te rozmowy o zmianach i celu terapii są już same w sobie terapeutyczne, bo często po raz pierwszy klient staje przed pytaniami, których sam sobie dotąd nie zadawał.
Terapeuta systemowy dba o dobrą relację z klientem, jednak stara się nie przejmować jego sposobu widzenia i zachować pewien, niezbędny do wprowadzania zmian, dystans do problemu, ale nie do klienta jako człowieka. Systemowy terapeuta uważa, że nie ma rozwiązań dobrych dla każdego, uznaje, że to klient jest ekspertem od użyteczności rozwiązania, możliwości jego zastosowania, a zatem on sam, a nie terapeuta jest autorem rozwiązania problemu. Terapeuta natomiast jest ekspertem od umiejętnego prowadzenia rozmowy tak, by podążając za sposobem myślenia klienta, ukazać to, co różne, co nowe w stosunku do jego dotychczasowego sposobu myślenia. Jako ekspert od procesu współpracy terapeutycznej proponuje określone interwencje, realizując przy tym nadrzędny cel terapii tzn. ukazanie klientowi jego siły, zasobów, nowych obszarów rozwiązań i własnego (klienta) wpływu na nie.

Poszukując źródeł siły pacjenta, terapeuta podkreśla jego więzi z systemem rodzinnym (praca z genogramem), uczy umiejętności spostrzegania pozytywnej strony zdarzeń, zachęca do tworzenia nowej bezproblemowej „opowieści” nakierowanej na rozwiązanie, zaleca eksperymentowanie z nowymi zachowaniami zapraszającymi nowe sposoby myślenia i aktywność własną klienta, pobudza u niego poczucie odpowiedzialności i sprawstwa. Terapia systemowa porusza się na linii czasu, obejmując uwagą zarówno przeszłość, teraźniejszość, jak i przyszłość.
Terapia systemowa nie opiera się na eksplorowaniu deficytów, patologii, zaburzeń. Każdy może dokonać zmian w oparciu o swoje mocne strony, a nie na gruncie tego czego nie ma. Terapia ma pomóc uświadomić sobie swoje zasoby i nauczyć się ich używać. Źródeł zasobów upatrujemy w dziedzinach życia, w których klient sobie dobrze radzi i osiąga sukcesy, w wyjątkach od problemu, w samym problemie, jak też w wyobrażeniu sobie życia po rozwiązaniu problemu.
Terapia systemowa jest jak ponowne napisanie książki na swój temat albo wprowadzenie zmian do scenariusza filmu, w którym jesteśmy głównym bohaterem. Klient jako autor niedokończonej smutnej książki, scenariusza, udaje się po nowe doświadczenia i wyjaśnienia do gabinetu psychoterapeuty, w trakcie których zmienia dotychczasową opowieść o sobie. Stając wobec nowych pytań, oglądając sprawy z nieznanej dotąd perspektywy, próbuje wdrażać drobne i większe nowe zachowania — autor powoli dekonstruuje stary scenariusz. Buduje nową charakterystykę głównego bohatera — siebie — i przeznacza mu inny, bardziej pozytywny los, zachowując w wyniku terapii przeświadczenie, że jako autor opowieści o samym sobie ma nadal wpływ na ewentualne zmiany w scenariuszu.

(opracowano na podstawie wywiadu udzielonego przez Ewę Stankowską)

Hipnoterapia

Hipnoterapia pomaga w terapii:
• zachowań nerwicowych,
• ataków paniki i lęku,
• ataków agresji,
• niechcianych nawyków,
• zaburzeń odżywiania,
• niechcianych emocji.

Hipnoza ericksonowska zasadniczo różni się od tej, którą znamy np. z filmów. Hipnotyzer niczego nie narzuca Trans pozwala wyraźniej zobaczyć możliwości, które w nas tkwią. To stan świadomości, który możemy porównać do maksymalnej koncentracji. W hipnozie możemy komunikować się ze wszystkimi swoimi zasobami i informacjami nabytymi, czyli takimi, które kiedyś do nas dotarły, ale o których nie pamiętamy lub których często nawet nie zarejestrowaliśmy na poziomie świadomości. Milton Erickson, amerykański psychiatra, twórca tej metody, uważał, że w każdym z nas tkwią zasoby, które wystarczą, byśmy sobie poradzili z najbardziej nawet skomplikowanym problemem.

Mediacje

Dzięki mediacji można uzyskać porozumienie w konfliktach związanych ze sporami w rodzinie (rozwody, podział majątku, sposób wychowania i opieki nad dziećmi, itp.); w nieporozumieniach sąsiedzkich (zalania, nadmierny hałas itp.); w problemach pomiędzy rówieśnikami (bójki, sytuacje sporne).

Mediacje są dobrowolne dla obu stron konfliktu. Obniżają koszty: nie ponosimy pełnych opłat sądowych (zwrot 75% opłaty sądowej), kosztów pełnomocników i biegłych. Ogromnie przyśpieszają proces porozumienia się. Uczestnicy mediacji w 100% decydują o sposobie rozwiązania sporu, a wszelkie informacje pozostają wyłącznie pomiędzy nimi a mediatorem. Ugoda mediacyjna zatwierdzona przez sąd ma moc wyroku sądowego.

Mediator – jest bezstronny; neutralny; poświęca 100% uwagi każdemu z uczestników mediacji; nie jest sędzią, adwokatem, terapeutą; nie rozstrzyga sporu; wspiera (nie narzuca) w poszukiwaniu rozwiązań.

Dogoterapia

Terapia z udziałem psa – metoda wzmacniająca efektywność terapii, w której motywatorem i pozytywnym wzmocnieniem jest odpowiednio wyselekcjonowany i wyszkolony pies, prowadzony przez wykwalifikowanego terapeutę.

Psychoterapia małżeńska Gdańsk